Abstract

A emigración galega cara a América e a Castela tivo, a partir de 1960, un novo destino: Europa, principalmente Alemaña, Suíza e Inglaterra. A contribución das filias e dos fillos da emigración galega para manteren os sinais de identldade galega, na Gallza de Aquén e Alén mar, e para loitaren contra quen con teimosia tentou anulala, é comparábel á vitorla de David sobre Goliat.
O legado desa emigración e desa loita recibírono as persoas galegas emigrantes en Suíza que sempre foron conscientes de que o noso país as precisa, como traballadoras e traballadores. Emigrantes que preservan o mellor do noso país, a nosa identidade como pobo que son quen de transmitir á súa descendencia.